Μου είναι τρομερά δύσκολο να το περιγράψω. Συναισθήματα ξεχειλίζουν, εικόνες που έρχονται στο μυαλό μου, όνειρα που μπορεί να μην τα θυμάμαι αλλά είναι σίγουρο ότι τα βλέπω, είμαι πότε χαρούμενος, πότε θλιμμένος. Αγχώνομαι συχνά για το αν θα είναι ευχαριστημένη, για το αν είναι καλά. Τη βλέπω παντού..........τη σκέφτομαι πάντα......ακούω τη φωνούλα της και τρελαίνομαι.......είμαι ξαπλωμένος στο κρεβάτι μου πολλές φορές και η μόνη μου σκέψη είναι η δική της........το άρωμά της, τα χείλη της, τα μάτια της........όλα αυτά ''καλύπτουν'' έναν πλούσιο εσωτερικό κόσμο που διαθέτει........Ξέρω είναι λίγο περίεργα όλα αυτά αλλά είναι αληθινά.......συνεχείς είναι οι αδιαφορίες μου για τα υπόλοιπα πρόσωπα του κύκλου μου και το μόνο πρόσωπο που να σκέφτομαι είναι το δικό της......Ο έρωτας είναι ατύχημα, δυστυχώς ή ευτυχώς κανείς δεν μπορεί να φορέσει ζώνη ασφαλείας.....Όταν με αγγίζει, τρελαίνομαι.....όταν με φιλάει, τρελαίνομαι.....ακόμα και όταν με κοιτάει.....Ίσως μπορεί να ακούγονται υπερβολικά όλα αυτά αλλά είναι αλήθεια.............
Ένα πράγμα μπορώ να πω το οποίο θα έλεγα ότι είναιο καλύτερος τρόπος για να περιγράψω το συναίσθημα αυτό.............. Σ' Α Γ Α Π Ω
